Column: Schrijven als een veilige plek

'En misschien is dat wat schrijven voor mij is: elke ochtend in stilte luisteren naar mijn binnenwereld, en het opschrijven voordat de wereld ertussen komt.'

Al vanaf jonge leeftijd speelt schrijven een belangrijke rol in mijn leven. Als klein meisje had ik een dagboek. Roze van kleur, met glitters en kraaltjes aan de zijkant. Ik heb ze allemaal bewaard in mijn gele herinneringsdoos. Als je ze leest, zie je hoe ik als 12-jarig meisje naar de wereld keek. Wat 9/11 bijvoorbeeld met mij deed. Ik weet nog hoe fijn het voelde om te weten dat niemand een mening zou hebben over wat ik opschreef. Het was een veilige plek om mijn binnenwereld te delen.

Het is nog donker buiten. Ik zit aan de keukentafel, met een lichtje aan, achter mijn laptop te typen, een warme kop thee binnen handbereik en een klein katje op mijn schoot. Ik woon op het Zweedse platteland, dus de wereld is hier stiller. Het biedt alle ruimte om de woorden die in mij naar boven komen, vorm te geven.

Schrijven, en het vinden van de juiste woorden om gevoel te uiten, is inmiddels al 24 jaar verweven in mijn leven. Steeds keert het terug, telkens in een nieuwe vorm. Op de modeacademie vond ik de lessen journalistiek interessant. Tijdens een opdracht waarin ik een inspiratieboek maakte, ontdekte ik het beeldend schrijven. Later volgde ik een schrijfcursus en begon ik meer gedichten te schrijven. Drie jaar geleden maakte ik een gedichtenbundel over het verlies van mijn vader. Schrijven is als een kabbelend riviertje dat door mij heen stroomt.

In de ochtend is de verbinding met mijn hart en mijn inspiratie het sterkst. Alsof de lijn zuiver is, zonder ruis. Ik ben net wakker en er zijn nog geen prikkels van buitenaf. Dit is het moment waarop ik mijn notitieboekje pak of mijn laptop openklap. Tijdens het schrijfproces komen er ook onzekere gedachten voorbij. Mijn zinsopbouw kan beter, ik maak regelmatig spellingsfouten. Maar dat zijn dingen die te verbeteren zijn. Je kunt alleen groeien door te leren. In de kern geloof ik dat het vooral gaat om verhalen die authentiek zijn, en die recht uit jezelf komen.

En misschien is dat wat schrijven voor mij is: elke ochtend in stilte luisteren naar mijn binnenwereld, en het opschrijven voordat de wereld ertussen komt.